Hücre 1952

Hücre bir işkence odasıdır. Bir hücre yaşamı, kolay kolay ulaşılamayacak özgün bir yaşamdır ki ancak yaşayanın kaleminde canlılık kazanabilir. Soba başında hücreyi anlatamayız ne kadar usta da olsak. Ya da anlatırız anlatmasına ama o hücre gerçek hücre olmaz. Tiyatroya verdiği emeğin bir o kadarını da edebiyata vermiş olan sayın Kemal Bekir, yılların gerisinden canlı izlenimlerini romanlaştırarak anlatıyor. Bir çağın olgularını doğru larak kavrayabilmek için bu tür tanıklıklar elbette gereklidir. Yalnız, elbette okurlarımız bu yapıt salt bir izlenimler kitabı olarak bakmayacaklar, onu sağlam anlatım düzeniyle, güçlü yapısıyla da beğenecekler.