Şamandıra

Şamandıra, Denizin uzun alçak kabarışında tembel tembel salınıyordu. Karadan uzaklarda yaşıyordu Şamandıra; öylesine uzaktaydı ki, sadece Bulutların birbirleriyle yarıştığı, Rüzgarın biraz öfkeli olduğunu günlerde, doğuda, uzaklarda ne Denize, ne Gökyüzüne benzeyen bir şeyleri seçebiliyordu belli belirsiz. Ama buna aldırdığı yoktu Şamandıranın. Denizide, Gökyüzünü de seviyordu. Maviliklerini seviyordu onların, kendi kırmızılığınnın da nasıl olup bunu kusursuz bir biçimde bütünlediğine şaşıyordu....