Disiplin

Modern insanın tarihi disiplin altına alınmasının tarihi olarak da okunabilir. Disiplin, aile, okul, hapishane gibi disipline edici kurumlardan biri olan orduyu Almanya özelinde inceliyor. Esas olarak erkekleri askere dönüştürmek için hangi yolların kuşllanıldığını; bir askerin emir alınca kendi hayatını tehlikeye atarak başka askerleri hatta sivilleri öldürecek duruma nasıl getirildiğini anlatıyor. Düzen ve disiplin tutkunu toplum mühendislerinin, toplumun en ücra köşelerine kadar askeri disiplin uygulayarak ölmeyi ve öldürmeyi öğrenen, güvenilir beden ve sadık ruhlardan oluşan Nazizmi nasıl inşa ettiklerini gösteriyor. Ulrich Bröcklinge göre modern devlet ile ordu ayrılmaz bir bütün oluşturur. Modern devlet elindeki şiddet kullanma araçlarıyla egemenliğini garantilemiş; savaşa karar verme hakkını elinde tutmakla da insan hayatı hakkında karar verici duruma gelmiştir. Ordular, siyasal egemenliğin en etkili aygıtlarından biri olarak, bir askere devletin çıkarlarının her şeyden, kendi hayatından bile önemli olduğu gerçeğini benimseterek oluşmuştur. Kral, vatan, halk, özgürlük ya da güvenlik için ölmeye ve öldürmeye hazır olmak devletin vatandaşı olmanın başlıca koşullarından biridir. Kadını dışarıda bırakarak, şiddet ve saldırganlığı içselleştiren bu erkekler beraberliği kendini salt askerlik dönemiyle sınırlamaz. Foucaultnun büyük bir zindan, Weberin çelik gibi sert kabuk diye adlandırdığı itaati içselleştiren, homojen bizin yaratılmasına yönelik düzenli ve disiplinli bir süreç, askerlik öncesi ve sonrasında da işler... Bu sürecin çok tutarlı bir sistematiği, amacı vardır: Genç erkeği, bütün ihtiyaçlarının karşılandığı yeni bir ortamda eski benini öldürerek çakı gibi bir asker yapmak ve tehdit oluşturduğu korkusuyla kin ve nefretin hedefi haline getirilen düşmana karşı hazırlamak!..