Yüreğimdeki Uğultu

Serçeler son seslerini saldılar var gücüyle, sonsabahına yaşanmış bir ömrün. Bir ses ki çığlık çığlığa, ağıtlarla, koşuşturmalarla, havanlarla dolu...Ağaçlar kökünden kurudu sanki. Yapraklar dallarında sarardı. Dallar titredi zangır zangır..Mevsim birden eskidi, meyveler soldu...Başaklar boyun eğdiler hasada durmuş ekinlerde...Bir velvele başladı doğada bilcümle yaratıkla; Kurtlar ulumaya durdular yalçın kaya başlarında.. Çakallar ses verdiler birbirlerine uzaklardan... karıncalarda yangına su taşır gibi bir telaş başladı. Yılanlar, civanlar, ete susayanlar utandılar herşeye rağmen...