Geçmişin Penceresinden

halk kültürü, asırlardan beri şifahi olarak dededen, nineden torunlara aktarmalarla kuşaktan kuşağa geçmekte idi. Çünkü büyük aileler halinde baba, oğul torunlarla beraber oturuyor; dedeler, nineler torunlarına masallar, hikayeler, menkıbeler, efsaneler, kahramanlıklar anlatırlardı. onlar da dinlediklerini büyüdüklerinde torunlarına naklederlerdi böylece de halk kültürü kuşaktan kuşağa aktarılırd. Son asırda ekonomik şartlar değişti, evlenen erkek evlatlar baba ocağından ayrıldı; başka evlere, başka başka şehirlere, hatta başka ülkelere gitti. Aileler dağıldı, torunlar kültür beslenmesinden mahrum kaldı. Dedeler, nineler de bildiklerini ahirete götürdüler. Bundan dolayı da kültür erezyonu oldu. -tanıtım bülteninden-