Şair ve Otorite / Şiir ve Yanılsama

Dünyanın hâllerine, hayata, insana, aileye, hâsılı bütün kurumlara, cemaatlere,� itirazlarımı yükseltiyorum; bir birey olarak, iyi bir yurttaş olarak: varoluşuma sahip çıkıyorum; seçme özgürlüğünün yokluğuna, iğdiş edilmişliğine lânet okuyorum. dünyayı ve hayatı ve insanı güzelleştirmek isteyişimin atıl kalması karşısında da başarısızlığımın ironisine sığınıyorum� diyen Hayati Bakinin nihilist tavrını şair ve şiir cephesinden sürdürdüğü bir başkaldırı kitabı Şair ve Otorite Şiir ve Yanılsama. �Baba imgesi, otoritenin yersel ve göksel göstergesidir; yerel anlamda bir atayı (ceddi), göksel anlamdaysa tanrıyı imler; her iki durumda da kesin bir itaati öngörür ve önceler. hıristiyani söylemde, isacıl yaklaşımın, itaati, ikrar ve inkâr sözcükleriyle çerçevelemesi, bu sınırlamayı yaparken de �insanları öne çıkarması, bireyin (kişinin) dıştalanması anlamına gelir. insanlar (en-nas, halk, kitle), tekili değil çoğulu içerir; oysa, birey, tektir ve biriciktir.