Zorlu Kiracı

''Pembe, ya da gümüş yumuşak şekerlerle dolu kutular düşünüyordum,'' dedi Vangie nefes nefese elinde tuttuğu ahizeye. Onu dinlemeyen Sebastian, önündeki bilgisayarın ekranına odaklanmıştı. Kız kardeşi son yirmi dakikadır telefonda söylenip duruyordu, ama son üç haftadır olduğu gibi, hiç önemli bir şey anlatmıyordu. ''Sebastian ne düşünüyorum, biliyor musun, Seb... Seb...'' Yanıt alamayınca sabırsızlanmıştı. ''Orada mısın?'' Sebastian Savaş düşünmeden bir şeyler homurdandı, ama gözlerini ve aklını önündeki Blake-Carmody projesinden alamıyordu. (Kitabın İçinden)