Bir İnkılâbın Günbatımı: 1908-2008

Televizyonlarda Cumhuriyet Mitinglerini izliyorum. Kalpak giymiş yaşlılar, başları açık kadınlar, ağızlarda yetmiş yıl öncesinin marşı; bir özlemi yansıtıyorlar. Korkuyorlar, yüz yıl umutla inandıkları ilkelerin ayaklar altına alındığını düşünüyorlar. Büyük öndere koşuyorlar. Ona yakınıyorlar. Çaresizler. Ne oldu İnkılâbın gençlerine, neden okullarda her sabah yineledikleri andı unuttular? diye sormak istiyorlar. Bir karabasan yurdun dört köşesini sarmış. Evet, günümüzün can alıcı sorunu: Neden yüz yıl önce başladığımız noktaya geri döndük? Niçin yüz yıl bir kısırdöngüye dönüştü? Emperyalizm 1919'da Boğaz'a donanması, Pera'ya atlı fatihleriyle girmişti. Şimdi ülkemizi en ücra beldelerine kadar ürünleriyle, bankalarıyla, medyasıyla, kültürüyle istila etmiş durumda. Çok boyutlu bir istilaya tanık oluyoruz. Neden? Nâzım Usta bu soruna şöyle parmak basmıştı: ...Cumhuriyet oldu. Velâkin. Ondan bize kalan, Velâkinin peşine düşmek. Bir İnkılâbın Günbatımı: 1908-2008, II. Meşrutiyetten günümüze uzanan bir asırlık tarihi Velâkinin peşine düşerek ele almakta ve sorgulamaktadır.