Aralık`tı -Şiir Gibi-

Baba dedirtmedi çocuklarına babasız çocukların yanında; hem çocuksuz babalardan, hem babasız çocuklardanutandı. Havadaki barut kokusu genziniyakarken, yamalı pantolonların, yırtık pabuçların uzağında ama iri taneli üzüm bağlarıyla yalansız sevgilerin,geçici heveslerin peşinden koştu, körpe yüreği törpülendikçe paslı gün ışığında gözyaşları mavileşti, yalanlar nallarınınaltındayken atlıların, vaatlerin başıkesikti ve kan damlıyordu şövalyelerin kılıcından. İhtiraslar çamura bulanmıştı.Yoksulluğun üzerindeki tekerlek izlerine körpe kızların tırnaklarından şehvetakıyordu. Kara irin damlıyordu yorgun gözlerinden. Kalın kaba soysuzlar ince çubuklarla şarap içiyorlardı. Kırıkpencere camları süslüyordu yağlı kokanaların pörsük gerdanlarını, hapsetmişti kör kristaller sarhoşluğu.