Cehennem Huzur Evi ve Diğer Öyküler

Sonra ayın minesinin iyice solduğu ve günün belli belirsiz aydınlandığı anda son değişimi dehşetle izledim. İğrenç yaratık başını gökyüzüne kaldırdı ve uğultusu, ormanlarla kaplı tepelerin ardına dek gidip yeşilbaşlı ördekleri ürküttüğüne emin olduğum çığlıkımsı bir kahkaha attı. İnsan sesinin son tınısında... Ardından iki ayağının üzerinde duramayacak derece hantallaşan bedenini toprağa bıraktı. Değişen ağız yapısını ve uzun görkemli burnunu seçebildim. Gözleri, derin ormanlar için özgürlük ateşiyle yanan iki kor parçasına dönüştüğünde biraz önceki iğrenç yaratık, artık sözcüğün tam anlamıyla bir kurda dönüşmüştü. Şimdi son ay ışığı da yitip giderken bir önceki geceyi anımsatan o gururlu ulumayı işittim. Güzel hayvan ince bacakları üzerinde bir yay gibi gerilerek, hışımla öne atladı ve sık ormanlıklar arasında bir anda gözden yitip gitti...