İlkçağ Felsefe Tarihi 4 - Helenistik Dönem Felsefesi: Epikurosçular Stoacılar Septikler

EPİKUROS LUCRETİUS KIBRISLI ZENON KLEANTHES KRİZİPPOS PANAİTİOS POSEİDONİOS SENECA EPİTETOS MARCUS AURELİUS SEXTUS EMPİRİCUS KARNEADES KLEİTOMAKHOS PİRON ANAKSARKHOS Yunan felsefesi ve buna dayanarak biçimlenen düşüncenin insanlık tarihine yaptığı en büyük katkı zihnin keşfedilmesidir. Bu keşfin sonucunda oluşan düşünceleri, onları temsil eden filozofları, kuramları ve bunların arkalarında yatan sistematik yöntemleri bilmeden ilkçağ felsefesinin doğru bir biçimde kavranamayacağı açık bir gerçektir. İşte buradan hareketle beş ciltlik bu eserin yazarı Prof. Dr. Ahmet Arslan kitabı yazarken izlemeye çalıştığı yöntemin filozofların kendi eserlerine, birincil kaynaklara dayanmak olduğunu ve böylelikle okurun filozofun metniyle doğrudan karşılaşma imkânına sahip olacağını dile getiriyor.Prof. Dr. Ahmet Arslan, İlkçağ Felsefe Tarihinin Helenistik Dönem Felsefesine ayırdığı dördüncü cildinde Epikurosçuluğu, Stoacıları, ve Septikleri ele alıyor. Arslan, Helenistik felsefe okulları içinde en çok hakkı yenilen Epikurosçuluğu, Epikuros ve Lucretiosun görüşlerinden yola çıkarak tahlil ettikten sonra bu okullar içinde en uzun ömürlü olan Stoacılığı ele almakta, Stoacı mantığın Aristoteles mantığından farklarını ortaya koymakta; Septiklerin Batı düşünce dünyasının yanısıra Doğudaki etkilerini de incelemektedir.Eserde söz konusu felsefe okullarının doğa ve ahlak felsefeleri, varlık ve mantık kuramları ile evren anlayışları zengin örneklerle irdelenmektedir.