Babek

bu kenti kalbimden söküp attım burada olmaksa umarsızlıktan bir kızın ağladığını hatırlıyorum ölüme giden ayak seslerini sonra o gece çığlıklar hiç dinmedi gel, bu akşam söz etme ölümden tarih ecelsiz ölümlerle doludur yoldaşları bir yanda, dağlar bir yanda ve aras taşıyamamış bir nice sevda babek ki, gideli binyüz yıl oldu ılığında kan lekeleri bir yol eser, bir rüzgar aşınır söylenecek şeyler yoktur artık saçlara kadardır sevda ve yoktur artık zulmün sınırı zulümler ki başlangıcıdır sürgünlerin (Kitabın Girişinden)