Gölgenin Ucunda

Mehmet Ergüvenin üslubu doğası ile özdeş: ağırbaşlı ama delişmen. Yazmak, ele aldığı konuda kendisi ile fingirdeşmek için bir vesile sadece.En büşük korkusu ise kuralları çiğnemenin de kurala dönüşme olasılığı. Bu nedenle tehlikeli kavşaklarda ha bire zikzaklar çiziyor. Öyle ki, dümdüz yolda ilerlerken bile kaşınıp, ansızın uçurumun kenarında buluyor kendini.Dolaysıyla ister Ahmet Haşim,ister Keith Haringe ilgi duysun hep aynı şeye tanık oluyoruz: Kalem ile kağıt, durmadan kendine devrilen bir hacıyatmazın umutsuz koltuk değneği burada.