Seyyid Ahmed el-Bedevi Tarikatı ve İstanbul’da Bedevilik

Tarikatlar tarihi bakımından VI-VII / XII-XIII.yüzyılların ehemmiyeti inkar edilemez .Bugün halen varlıklarını sürdürmeye devam eden tarikatların çoğunun teessüs ettiği asırlardır.Hırka , ‘silsileve ‘intisab gibi yapılarla , otantizmini olağanüstü bir biçimde korumaya devam eden Abdülkadir Geylani ( 561 / 1166)ye nisbet edilen Kadirilik ve Seyyid Ahmed er-Rifailik bu yüzyıllarda teessüs eden iki önemli tarikattır.Mağripli sufilerin iştirakleriyle Irakta olgunlaşan bu tarikat faaliyetine – ki Irak Ekolü olarak nitelendirilmiştir- aynı ekolden olmakla birlikte coğrafyası farklı olan Bedevilik ilave edilebilir. Piri Seyyid Ahmed el-Bedevi ( 675 / 1276 )nin vefatından sonra , çok kısa bir süre içinde Mısırda müesseseleşen Ahmediye / Bedeviyye tarikatıyla , diğer üçü kadar yaygınlık kazanmamış olmakla birlikte yine Mısırda teessüs eden İbrahim Desuki ( 676 /1277) ‘ye nisbet edilen Desukiyye tarikatı , o dönemde , bir manevi yapılanmayı tamamlamışlar ve böylelikle tarikatlar tarihinde ‘aktab-ı erbaa ‘olarak anılmışlardır.Tarikat müesseseleşmesinin ilk devirlerinde bu dört tarikatın – bazı müellifler tarafından – ‘tamamlanmışve ‘sağlam olmayı sembolize eden ‘dörtlü olarak isimlendirilmesi de gösterilmiştir ki ‘dörtlü kuvvetler birliği teşekkül ettirilmiştir.