Epik Tiyatro Üzerine Üç Metin

“Epik tiyatro, gestus’a dayanan tiyatrodur. Tam anlamıyla söylenirse eğer, gestus malzemedir; epik tiyatro ise bu malzemenin amaca uygunluk ilkesi doğrultusunda değerlendirilmesidir.” “Epik tiyatroda yönetmen, oyuncusuna yaratması gereken etkiye ilişkin yönelimler değil, karşısında tutum alacağı savlar verir. Yönetmen karşısında oyuncu, herhangi bir rolle özdeşleşmekle yükümlü kişi değil, bu rolün dökümünü yapmakla görevli olan kişidir.” “Epik tiyatroda durumların yansıtılması değil, ama daha çok bulunup ortaya çıkarılması söz konusudur. Durumların ortaya çıkarılması ise olayların akışının duraklatılması aracılığıyla gerçekleştirilir.” “Epik tiyatronun akışı, ileri sıçramalarıyla, bir film şeridindeki resimlerin ilerleyişini andırır. Oyunun çok belirgin biçimde vurgulanan tek tek durumları, birbirlerine bir şok yaratırcasına çarparlar; epik tiyatronun temel biçimi budur.” (Walter Benjamin, arka kapak)