Görmedin mi Aliş`imi Tuna Boyunda

Aliş ile Zeynepin destansı aşklarının romanı. 93 Harbi sırasında Plevnenin, Gazi Osman Paşanın, katledilen yüz binlerin, göç yoluna düşen milyonların hikâyesi...Dün; Budin, Estergon, Kanije, Uyvar, Timaşvar, Belgrat... Bugün; Niğbolu, Ziştovi, Yeni Zağra, Gabrova, Tırnova, Kızanlık... Yarın Plevne, Silistre, Rusçuk, Şumnu, Sofya, Filipede de mi aynı şey olacak? Daha sonra Edirnede mi yaşayacağız bunları? En sonunda da İstanbul için mi ağıt yakacağız? Bu acılar, bu utanç, bu yüz karası neden ya Rabbi? Nerede hata yaptık?Bahar rüzgârı esmesinde bir ses, yeşil duvak altından yükseldi ve kanat çırptı:Paşa babam! Alişimi gördün mü? Paşa şaşırdı, babam diyen sahiplenişe, suale ve sese:Bacım, hangi Aliş? Bizim ordumuzda Aliş çok.Kadın, Paşanın Alişi tanımamasına şaşırmış gibiydi:Benim Alişimi, eşimi... Sol kaşının üzerinde benleri var. Çok güçlü, attığını vurur, selvi boyluydu. Tuna boyuna gitti. Görmedin mi Alişimi Tuna boyunda?Paşa boyun bükmüş, sesinin her nefesiyle kendisinden Alişini gördüm haberini bekleyen esrarengiz kadına baktı. Görmedim diyemedi. Gördüm diyerek ümit de veremedi. Ne yapsın bilemedi. Mitralyözler, makineli tüfekler, toplar on binlerce düşman askeri karşısında bir an bocalamayan Paşa, şimdi çaresizdi.