Buğuevi

Buğuevinde tüm öyküler son öyküye bağlanarak bir bütünlük ortaya çıkar. Aslında tüm öyküler sedyedeki yatan bir hastanın sedyede giderken duyduğu seslerden esinlendikleridir.Öykülerde en çok gitmek ve kalmak durumu işlenir.Buğuevi, gidenlerden kalanlara ve kalanlardan gidenlere, ama unutmayı asla beceremeyenlere bir mektup. TADIMLIKGiden, gidişlerinin getirip götüreceklerini yüklenebilmeli kuşkusuz. Ancak, geride bırakılanı, bıraktıklarını özlüyorsa işi yeniden çetrefilleşir kişinin. (...) Herkesin bir başkası olacağı garabeti kurması, kişinin eski bir kendini özleyip de bulması uğrunda edeceği en büyük kötülük olmalı, hem kendine, hem de karşısındakine, başkalarına.