Cemreye Hüzün Düştü

Cemreye Hüzün Düştü, okuyucuya sunduğu soluk soluğa ilerleyen hüznün o acıtan etkisini, yaşanmış bir olayın anlatımından alıyor. Feodalizmin kadına dayattığı rolü toplumsal bir duyarlılık çabasıyla ifade ediyor. Edebi anlamda da kurgulardan değil gerçeğin kendisinden beslenerek, kışkırtan ve insana bir kez daha insan olduğunu anımsatan bir dil ile okuyucuya sesleniyor. Trajediler coğrafyasında, kadın olmanın ne anlama geldiğini tüm çıplaklığıyla deşifre etme kaygısı, kitabın her satırında kendini ele veriyor. Asıl tecavüz bedene değil insanın yüreğine, beynine, hayallerine ve düşlerine yapılandır. Karşındaki insanın, canlının ruhu uçup gittikten sonra geriye kalan bedeni acı çekmez. Oysa ruh bedenin içinde kıpır kıpırken ölmek en acısıdır. Karanlık bir zindanda unutulmaya benzer. Yaşarken ölürsen, geriye kalan bedeni korumanın ne anlamı vardır. Ölen sadece tense, korkunun da ölümün de üstüne gitmek lazım. İnsan yaşamına kıymak hem çok kolay, hem de çok zordur. Acı çektirmeden; bıçakla, tabancayla, zehirleyerek ya da başka bir biçimde birinin hayatına son verdiğinde, karşındaki insana vereceğin acı bir anlıktır.