Bisikletle Hayal Turu

Benim gibi bisiklet özlemiyle yanıp tutuşan biri için ilk randevu, heyecanlı ve bitmesi istenilmeyen dakikalarla geçti. Uçsuz bucaksız keyif pınarının kaynağına dayamıştım ağzımı. Öyle bir kaynaktı ki alışılmış tekdüze oyunların sürükleyiciliğinden daha yüksek bir çekim gücü oluşturuyor, ruha cesaret, bedene esneklik ve güç enjekte ediyordu. Bisiklet, insanın doyum merkezlerini hipnotize edici bir özelliğe sahiptir. Üzerinde tüketilen saatler ne kadar olursa olsun, hep eksik kalmışlık hissi uyandırır. Bisiklet üzerinde ne kadar mutluysam fren yapıp inerken de o kadar kırılgandım. Ne de olsa başkalarının bisikletlerini kullanıyor ve emrivaki altına giriyordum. Güzellikler, çabuk ve herkesin elde edebileceği yakınlıklarda olsalardı edebiyat denen türün doğması zor olurdu.