Xenia

Quasimodo ve Ungaretti ile birlikte çağdaş İtalyan şiirinin üç büyük adından biri sayılan Montalenin başyapıtı Xeniada, şairin ölen karısının anısından esinlenerek yazdığı şiirler yer alıyor. Kimi eleştirmenlerin bir tek şiir saydığı bu şiirler, Montalenin şiirsel serüveninin bir dönüm noktası sayılmaktadır. Xeniada kişisel tarihinden çıkış yapan Montale, konuşma üslubuyla bilgece bir tutumu birleştirerek, yer yer alaycı bir hüznü yansıtıyor. Bir ıslık çalmıştık öbür dünya için bir işaret, tanımak için birbirimizi. Çalmayı deniyorum umarak Çoktan ölmüşüz hepimiz de farkında değilmişiz.