Ben Olmanın Issızlığında

O gün binerken uçağa, bilemezdi kaderin ona hazırladıklarını… Düşünmeksizin ama hayâl ederek düştü yollara Murat. Kavuştuğunda hayâline, gerçeği olmadığını gördü. Sarsıldı ama yıkılmadı kendi gerçeğini gördüğünde. O değildi bedeninin istediği, ne de ruhunun. Değildiler ki birlikte! Bulmalıydı ruhunu, olmayan benliğini Murat. Neredeydi? Bıraktı kendini derin yalnızlığına… Çarptı nice asil insanlara, hayvanlara… Devrildiler belki ama o hep dimdikti. Acıyan bedeniydi, olmayan ruhu değil. Yaklaştıkça sona, yaşlandı bedeni, güçlendi ruhu. Hırçın dalgaların altında bambaşka bir gerçeği olduğunu anladığında, çıkacaktı sanki yüreği…