Denizini Arayan Kadınlar

Beni ne zaman alacaklar diye heyecanla bekliyordum. Adamlardan biri tam beni alacakken kadın birden atıldı: Hayır, o gazeteliği bırakın. O kalacak. Adam nedenini sormadı bile, itaat etmeye alışkın bir tavırla beni aldığı yere bıraktı. Çok pis baktım adama, aldırmadı. Hepsi, bütün eşyalar gitti. Bir ben kaldım yapayalnız. Okunmuş birkaç dergiyle birlikte, ferforje, oymalı bir gazetelik. Gönül koymadım ama. Sessiz tanık olarak kalmayıp suç aleti oluvermiştim. Keşke biri balkon kapısını kapatsaydı, üşüyorum.