Beynimdeki Yangın
Dünyada nadir görülen ve tanı koymanın çok zor olduğu bir hastalıkla savaşan gazeteci Susannah Cahalan, Beynimdeki Yangın'da kendi öyküsünü kaleme alıyor. Delirmenin ve unutmanın yaşamında boşluklar oluşturduğu Cahalan, bu boşluğu doldurmak için okurlarla birlikte geçmişinin peşine düşüyor. "Başlangıçta yalnızca karanlık ve sessizlik vardı.'Gözlerim açık mı? Merhaba?' Ağzımı mı oynatıyorum ya da bu soruyu yöneltecek biri mi var, emin olamıyorum. Hiçbir şey göremeyeceğim kadar karanlık. Gözlerimi kırpıyorum, bir kez daha kırpıyorum ve bir kez daha. Karın boşluğumda kötü bir şey olacağına dair bir his var. Biliyorum." (Tanıtım Bülteninden)
Baskılar2
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(4)
Tüm puanları gör (9)Kitap için söyleyebileceğim şey çok acayipti....Gerçek bir hikaye, beni bunalttı ve sıkıntılı şeyleri sevmiyorum. Ancak arada böyle kitapları da okumak gerek..Susannah Cahalan'ın yakalandığı belki de çevremizde bir çok şizofren tanısı konulan hastanın yakalandığı fakat teşhisinin konulamadığı; ''Otoimmün bir hastalık olan NMDA reseptör ensefalit'' hastalığı ile yaşadıklarını anlatmış...Kitabın anlatımında kullanılan tıbbi terimler beni biraz yorsa da takdir ve saygılarımı kazanan bir insan(yazar)...
okurken insan kendini sorgulamadan edemiyor benim başıma da böyle bir şey gelse acaba ne olurdu diye düşünüyor ve hayretle okumaya devam ediyorsunuz özellikle beyin ve onun çalışma yöntemine ilginiz var ve düzgün çalışmadığında neler olur diye merak ediyorsanız öneririm.
Uuuuh!Beynimdeki Yangın hele şükür bitti.Yangın Susannah Cahalan'ın beyninde miydi?370 sayfalık kitabı okurken benim beynimde miydi bilemedim.Sanrı ve hezeyenları onunla birlikte yaşarken yoruldum.İnanılmaz görünen olayların gerçekten yaşanmış olduğuna tanıklık etmek dehşet verici geldi bana.Susannah nasıl dayanmış ,annesi,babası sevgilisi neler hissetmişler ?İş arkadaşları çevresinin bakış açısı.,teşhis edilmeden geçen bir ay, teşhis sonrası yaşadıkları okumadım,film gibi yaşadım bire bir.Okumalısınız.
