Gemi

Aşkın da içki gibi yalnızca meyhanelerde satıldığı, berbat bir limanda bağlıydık. Kamaramda şişe üzerine şişe devirmekten, yarı çılgın bir duruma gelmiştim. Azıcık hava almak için üst güverteye tırmandım. Boğucu, sıcak bir akşam yeli esmedeydi. Kaptan köşkünde ışık yanmıyordu. Koca Adam dışarı çıkmış olmalıydı. Geminin yarı karanlık koridorlarında bir süre amaçsızca dolaştım durdum. Görünürde kimsecikler yoktu. Sanki hayalet bir gemideydim. İkinci Kaptanın kapısına dayadım kulağımı: İçerden kereste bıçkılanmasını andırır sesler geliyordu. Aydın Arıt esrarengiz kişiliğiyle Türk edebiyatının kendine özgü yazarlarından biriydi. Ölümüne kadar son on beş yıl edebiyat dünyasından bir nedenle elini çektiğinde ardında çok sayıda çeviri, onlarca tiyatro oyunu, çocuk hikayeleri ve üç de roman bırakmıştı. Arıtın sağlığında bunlardan biri, Sapıklar adlı romanı kitap olarak yayımlanabildi, Siyamlı İkizler adlı diğer romanı da Yeni İstanbul gazetesinde tefrika edildi. Elinizde bulunan Gemi ise yazarın sağlığında ne yazık ki yayımlanma olanağı bulamadı.