Azap ve Araf

Kimse kendinde değil, kimse kendisi değil. Kendisi olmaya ve kendini bulmaya çalışanlar Araf'ta kalanların ızdırabı içinde. Ruhlarında cehennem arifesinin sızısı, gözlerinde bütün kayboluşların anlamsız bakışı... Kendini arayanlara ve kendisinde kaybolanlara merhamet, çoktan terk etmiş coğrafyamızı. Bu yüzden ruhları azap içinde, mekanları Araf herkesin. Kendisi olmayanların ve kendinde kaybolanların sızısı başka ruhlarada sirayet ediyor ve kimse farkında değil bunun. Merhameti olmayanların melanetin nerden geldiğini anlamaları imkansız çünkü. Bu yüzden de melaneti def etmek için giriştikleri her taarruzdan elleri boş döner insanlar. Araf'tan ve azaptan kurtulmanın, melaneti def etmenin yolu merhametin lügatlerimize, cümlelerimize ve kalbimize yani ana yurduna geri dönmesidir. Merhameti olmayan kalp Araf'a ve azaba müstahaktır.