Akşamları Kalbim

Kargalar Kargalar uçuşur göğün kararan köşesinde Keskin bir çığlıkla tam öğle vakti. Bir dişi geyiğe dokunur gölgeleri Bazen de dinlenirler somurtkan bir şekilde. Ah nasıl da bozarlar esmer sessizliği, Esrimiş olsa da bir tarla bundan, Tıpkı bir kadın gibi, ağır sezgiyle hayran, Ve bazen duyulur bağırış çağrışları. Bir leşin kokusunu aldıklarında, Ve yönlerini ansızın kuzeye çevirirler Ve cenaze alayı gibi giderler Şehvetle titreşen o havalarda.