Kulîlkên Ezêb

Ez bes te maç dikim; bi lêvên xewnêHevîna te kûr e, hêviya dinêBrûskên çavên te; wek gewherên ecêbÇavên te ên zelal; kulîlkên ezêbMaça şêrîn; ko lêva te bi min daEz birîndar kirim û bi min ve daÇira dişewite; zimanekî zêrHer pê ruhnî dibe, nimêjgah û dêrBo tihniya dilî; lêva te kanîJi xewna çavê re; te sorgul anîDilê min mizgefta bêdengî ye; sarHavîna min bê sih, rêlên min bê darMehfûra mirinê min bi ken raçandJînê ez xapandim, min kes ne xapand