Süveyda

''Mart ayının ilk haftasında, iki mezarın ortasında bahtına ağlayan bir kadın vardı adı: Süveyda. Saçlarını çözdü: Kara… Bahtına yandı: Kara… Toprağa baktı: Kara… Hem acı, hep acı soludu: Baba… Hoca… Mart ayının ilk haftasında, iki mezar arasında, feryadı yüreğini delen bir kadın vardı adı: Süveyda… Ve Yektanın susan bağrında bir kara nokta vardı, çürümedi asla: Süveyda…'' Süveyda, zamane aşklarının üstünü çizerken, bin yıllık aşkın da ezberini bozuyor. Aşkı nur-i siyaha bürüyor. Yani seni, beni, okuyan herkesi siyah bir ışığın öyküsü ile aydınlatıyor. Bu aydınlığı tadan bedenlerse, bir ömür kandil olup yanıyor.