Dönüşüm (Göktaşı Efsanesi #1)

Robert, nefes almakta zorluk çekiyor; daracık bir yerde sıkışıp kalmayı kabullenemiyordu. Suyun altındaki hareketlilik iyice fokurdamaya başlamıştı. Çaresizce başını eğip baktı. Suyun rengi kırmızılaşmış ve havayı kan kokusu sarmıştı. Gözlerini sıkıca kapattı, "Tanrım, ölmek istediğim doğru ama bu kadar acı çekerek olmasa olmaz mıydı?" Mavi balıklar suyun içinden Robert'in yüzüne fırlayıp yaralardan deri parçaları kopartarak tekrar suya dalıyordu. Bu kısırdöngü saatler geçmesine rağmen aralıksız sürüyordu. Robert öleceği ana kilitlenip, çaresizce kaderine teslim oldu. Yüzünden akan sıcakkanı iliklerine kadar hissediyordu. Lara, kıyıdan o kadar çok açılmıştı ki dönmek istese de dönecek enerjisi kalmamıştı. Suyun üstünde bir süre durup gökyüzüne baktıktan sonra ellerini pantolonunun cebine yerleştirip hareketsiz kaldı. Denizin dibine doğru hızla inerken, açık bıraktığı ağzından da suyun ciğerlerine dolmasına izin verdi. O kadar kararlı davranıyordu ki son anlarını yaşarken bile kendini kurtarma çabası içine girmiyordu.