Bir Yalnız Kolay Yetişmiyor

Yalnız olmak, yanında kimsenin olmaması değildir. Yalnızlık böyle tanımlanmamalı. Çünkü bana göre yalnız olmak bir eylem değil, kişisel bir ihtiyaç, hissiyattır. Ve aynı zamanda kendini acındırmanın en basit, en çok ilgi gören versiyonudur. Ben hiç ‘’Ben yalnızım’’ diyen yalnız insan görmedim. Tıpkı kendim gibi. Yalnızım dediğini duyurabiliyorsa zaten yalnız değildir ki. Tıpkı yalan söyleyemeyenin yalanı ortaya çıktığında ‘’yalancı’’ damgası yemesi gibi. Ben hayatım boyunca hiç yalnız kalmadım. Hiç kalabalık da olmadım. Çok sevdiğim dostlarım da oldu, hayatımın her döneminde. Onlarca dost ve yüzlerce arkadaş... ‘’Bir Yalnız Kolay Yetişmiyor’’ hayata erken başlamanın sunduğu dezavantajlar, yine hayatın sunduğuna inanılan tecrübesizliklerden değil; insanların tercihleri ve insanların, kendi yollarında hep yalnız oldukları ile alakalı.