İki Ünlü Kul

Üstad Bediüzzamanın mânevi değişim (intibah-ı ruhi) yıllarında onunla birlikte bulunma bahtiyarlığını yaşayan Abdurrahman Nursi, onun hem biraderzâdesi, hem mânevi evlâdı, hem de en fedakâr ve cesur bir arkadaşı idi. Abdülmecid Nursî ise Bediüzzaman Hazretlerinin Eski Said döneminin mümtaz bir talebesi, Risale-i Nurun mükemmel bir şakirdi ve dikkatli bir muallimidir. O, gurbet havasında duyulan bir vatan kokusu ve Üstadın öz kardeşi idi. Ahmet Özer, bereketli birer ömür yaşamış olan bu iki değerli zatın hayatını kaleme aldı. Mustafa Sungurun takdimiyle başlayan kitap, Üstadı daha iyi anlamak adına önemli bir çalışma.