Şeyh-i Ekber-in Kaleminden Bir Sûfi`nin Portresi

Bu eser zühdü, irfanı, efsanevî hayati ve özlü sözleriyle ilk dönem sufîleri arasında en çok dikkat çeken sîmalardan birisi olan Zunnun-ı Mısriyi anlatıyor. İslam maneviyatının ve tasavvufun büyük üstadı Şeyhü1-Ekber İbn Arabinin kaleminden çıkmış olması, eserin önemini arttırıyor. Zunnun-ı Mısrinin menkıbeleri, hayati, tanıdığı sufiler, sözleri ve tasavvuf anlayışı merceğe alınmak suretiyle karakteristik bir sufinin şahsiyetinde bütün bir tasavvuf düşünce ve eylem olarak tanıtılıyor. Şeyh-i Ekber, bu kitabı yazma sebebi olarak şunları zikrediyor: Ben bu topluluğun içerisinde, Zunnun-ı Mısriden daha çok seyahat eden ve Allah dostlarıyla birlikte olan başka birisini görmedim. Salihler anıldığında rahmet iner, çünkü salihleri anmak Allahı anmak demektir. Onların anılmasıyla inen rahmet ise, iliklerde müşahede edilir ve etkileri de dışarılardan zuhûr eder. Onlar, yalnız Allah ile hatırlanır ve yalnız Ona izafe edilirler. Onlar, yalnız Onunla tanınmakta ve yalnız Onun için aranmaktadırlar. Onlar, tüm mahlukatın başvurusudur.İslam maneviyatını, temellerine inerek incelemek isteyenler için büyük bir hazine.