Arşipel'in Çocukları

İnsan vardır, doğduğu şehirde yaşar, orada ölür; bir bankonun arkasında işe başlar on beşinde, altmışında o bankonun arkasında emekli olur. Özlem ve isteklerini, hıdrellez sabahları bir gül ağacının dallarına asacağı dilek kâğıtlarına yazıp onları uzak ümitlere bırakmak tek çaresidir onun. İnsan vardır, doğduğu limandan on beşinde miço olarak çıkar bir gemiyle; otuzunda kaptanıdır o geminin. Dünyanın bir ucunda, cehennemin sınırında, Tierra Del Fuego kayalıklarının San Diego Burnu'nda yelkenlerinde kuzey rüzgârı, attığı bir kavanço ile Atlas Okyanusu'ndan Büyük Okyanus'a geçmiştir. Kendi sınırlarını aşmaktan korkmayan cesur bir adamdır o. Üretken olmanın, yaşamın en derin haz ve heyecanını tatmanın sırrı tehlikeli yaşamaktır onun gibileri için. Onlarsız dünya, bugünlere gelemezdi. İşte insanın iki yüzü… Erkal da, ensesinde rüzgârlarının estiği o günlerde, tam da kendi sınırlarını aştığı o galibiyet noktasında, cesurca attığı bir kavanço ile savaş ve ölüm denizinden barış ve yaşam denizine geçmişti. Bu kitap, onun öyküsüdür.