Doğançay’ın Çınarları

Doğançayın Çınarlarını ilk kez 19 Haziran 1996da gördüm— istasyondan yavaşlayarak geçen trenin içinden, sağ tarafta, Doğuya doğru; güneş, solumda, yamaç ardına epey devrilmişken. Hemen kavradım; pek de anlamlandıramadan...Sonra—daha yazmadan—kurdum onları. 14 Ocak 1997de zamanları geldi : yazmağa başladım. 15 Mayısta bir kez daha geçtim yanlarından—aralarından— : tam kurduğum gibiydiler. Yazılışları ise (Çiftehavuzlar / Yalıkavak / Karamürsel / Çiftehavuzlar) daha epey süreceğe benziyordu.13 Haziranda, benim gözlerimle, Yıldırımın mercekleriyle, ilk kez gittik Doğançaya.İstasyonun tümüyle ‘metruk hâle geldiğini o gün öğrendim : hiçbir tren uğramıyordu Doğançaya artık; çınarlarsa, tam—yaz başı—doluluklarındaydılar—herşey anlamına uygundu, yani...Yıldırımın fotografları da öyleydi; 1 Temmuzda (Edipde bulunacağını bilerek) arayıp bulduğum ‘motto da öyle—ama, yazmam—süren tıkanmalarla— 4 Temmuza kadar uzadı; metni de, aşağıda atacağım tarihte son hâline sokabildim ancak.Gecikir ya, her anlamlandırma, hep...Oruç Aruoba16 Kasım 1997Çiftehavuzlar