Periler Ölürken Özür Diler

eski caz cinayetinden beri suçsuz tutsağım  kaç şüpheye ikram edilerek üzüldüm üzüldüm  mü ay erir de akardı dünyaya tutunup,  karnı doyan cin artık çocuklara masal olurdu.  karnı doyan cin artık çocuklara engel olurdu.  bir postacı gibi gelirdi gece boş bulunup  kötü haberler yazardı mektuplarda imzasız, ürkütücü  fazlaca bizden ve fazlaca esaretten sözeden  keşfettiği toprak kendisinden  daha fazla ilgi çeken  fakir bir kaşiftim o dönmedolap kentinde:  ilk cin, içi hava dolu ağır vücutlar yükselirken  içi sonbahar dolu bir sevgili gibikarama vururdu!  yüzümü bir kez sır verdiğim ayna ah ayna  yüzümü alıp nehre kaçardı, nehir aynada kururdu!  yalandı küçük çocukları kandırıp benim yediğim  eğer yüzüyorsam yalnızca derilerini  üşüyeceklerse bir vedada  iyi üşüsünler diyedir!  ...