Nevbahar

Abdüllatif Suphi Paşanın Saraçhanebaşı Horhor Caddesindeki Harem ve Selamlıktan müteşekkil 40 odalı 3 hamamlı, içinde havuzları olan konağında, ailemiz ve birkaç emektar dadı oturmaktaydı. Ben, Nevbahar Kızı Melek, bu mekânın farkına varmaya başladığımda, konak eski saltanat ve debdebesini çoktan kaybetmeye başlamıştı. Hikâyem doğrudan doğruya hayatımın kısaltılmış bir parçasıdır. Yazılanlarda yaşanmamış hiçbir unsur yoktur. Olabilecek önemsiz hatalar ancak zihnimizin bize oynadığı küçük oyunların izdüşümüdür. Bu hikâyenin özetini, annem Nevbaharın o hüzünlü ama güzel yüzüne bakarak yapmaya çalıştım.