Sonsuz Gül

Borges uzun süre yazmaya ara verdikten sonra 1974te kaleme aldığı şiirlerini, 1975te ilk kez yayımlanan Sonsuz Gülde bir araya getirdi. 1974te Arjantinde iki ölüm Borgesi çok etkilemişti; 1 Temmuzda Perónun ölümüyle Perónist düzen nihayet çökmüş, yerine geçen Isabellanın yönetiminde antikomünist gerillaların cinayetleri eskiye göre birkaç kat artmış, desaparecidos (kayıplar) dönemi başlamıştı. Borges bu dönemde bile ülkesini ‘yürekli diye ansa da, sonradan yaptığı açıklamalarda, sözünü ettiğinin eski Arjantin olduğunu söylemiştir. Kasım 1974te yeğen çocuğu Angélica boğularak öldü. Borges Angélicanın Anısına adlı şiirde bu erken ölüme ağıt yakar: Kimbilir ne çeşit yaşamlar gelip gitmiş olmalıBu acınası ve ufacık ölümle birlikteKitaptaki diğer şiirlerde, pars, bizon, tılsımlar, kitaplar, aynalar, Nordik mitler gibi Borgesten aşina olduğumuz izlekler yer alıyor. Sonsuz Gül, Borgesin son öykü kitabı olan Kum Kitabıyla aynı yıl yayımlandı. Usta şairin olgunluk dönemi şiirlerini, iki değerli çevirmenin yorumlarıyla sunuyoruz.