Kızlarımın Bilmesini İstediğim Şeyler
ANNENİZ OLMADAN HAYATLA NASIL BAŞA ÇIKABİLİRSİNİZ? Barbara Fazla Zamanının Kalmadığını Öğrendiğinde, Hayatın Sınavları Ve Zaferleriyle Onsuz Yüzleşmek Zorunda Kalacak Dört Kızına Mektuplar Yazmaya Başladı. Hala Olgunlaşmaları Gereken Bunca Konu Varken Onları Nasıl Bırakıp Gidecekti? Mesela Lisa. Otuzlu Yaşlarının Ortasında Olmasına Rağmen Bağlanma Korkusu Yaşıyordu. Jennifer, Tatsız Tuzsuz Bir Evliliğin İçinde Sıkışıp Kalmıştı Ve Patlamak Üzereydi. Yirmilerindeki Amanda İse Dünyayı Dolaşmıştı Ve Ailesiyle Arasındaki Mesafeyi Korumakta Kararlıydı. Ve Bir De Hannah Vardı. Kadınlığın Sınırında Genç Bir Kız. Şimdi Bu Sancılı Süreci, Taptığı Annesi Olmadan Atlatmak Zorundaydı. Yine De Kızların Bir Çıkış Yolu Vardı. Barbaranın Mektuplarındaki Yaşam Dersleri Sayesinde, Kayıplarının Derin Acısıyla Başa Çıkmanın Bir Yolunu Bulabilirlerdi. "Elizabeth Noble Bu Sıcacık Romanda Aileyi, Arkadaşlığı, Hayatın Muhteşem Ve Sınırsız Fırsatlarını Kutluyor." -Publishers Weekly "Brie Peyniri Ve Bir Kadeh Beyaz Şarapla Mükemmel Gider." -Columbus Dispatch
Baskılar1
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(2)
Tüm puanları gör (5)Anne sevgimden ötürü başlamıştım ancak okuduğum en korkunç kitaptı. Kitap dört kız kardeşin annelerinin ölümüyle başlıyor anneleri kızlarının yaşadığı sorunları bildiğinden her birine bir mektup bırakıyor. Lisa hariç kızların sorunları gayet olabilen sorunlar. Her ne kadar Lisa'nınkisi aptallık seviyesinde de olsa güzel başlamıştı. Ancak Lisa ve Amanda'nın hikayeleri saçmalamaya başladı. Amanda gezgin ve bir yerde fazla kalamayan birisi ama aşkı bulunca özgürlüğünü tamamen unuttu. Lisa desen ayrı saçma gitti erkek arkadaşı affetti salağı. Hele Jennifer var ki... Allah aşkına o nasıl bir sondu? Jennifer ile kocasının çocukları olmadığından ve kocası ille de çocuk istediğinden boşanmak üzerelerdir. Sonlara doğru kayak gezisine çıkıyorlar ve adamımız çocuk olmasa olur kafasına geliyor. Ama sonda kadının ben hamileyim deyince resmen küfür ettim. Bir tek Hannah hikayesi tamamen mantık çerçevesinde gitti ve güzeldi. Debbie'nin kitaplarından daha da korkunç bir iyimserlik havası vardı. Çok çok çok tozpembe.
aslında güzel bi kitap ama nedense araya 2 kitap daha girdi,henüz bitiremedim
