Karanlığın Ardındaki Aydınlık

heidi bettsYazar

KARANLIĞIN ARDINDAKİ AYDINLIK – HEIDI BETTS => Peter aniden öncekilerden daha beter bir biçimde titremeye başladı. “Bu işe yaramıyor. Havasızlıktan ölmeden buradan çıkmamız gerekiyor. Neden birileri bizi kurtarmaya çalışmıyor?” Asansörün kapısını yumrukluyor, bağırarak yardım istiyordu. Lucy onu kollarından tutup, kendine çekti. “Peter... Peter... Yeter artık! Beni dinle!” Sonra onun yüzünü ellerinin arasına aldı. Gözleri karanlığa biraz olsun alıştığı için, genç adamın yüz hatlarını biraz daha iyi seçebiliyordu. “İyisin, bir şeyin yok. Bana inan, her şey düzelecek.” “Hayır... Hayır… Hayır.” Peter başını bilinçsizce sağa sola sallıyor, sanki Lucy’nin söylediklerini duymamaya çalışıyordu. “Nefes alamıyorum.” Lucy onun nabzının delice bir hızla attığını hissedebiliyor ve onu kaybetmek üzere olduğunu anlıyordu.