Günün Ötesi

Ali Çolak edebiyat - deneme Gece bitiyor ve serin bir yaz şafağı söküyor usulca. Birazdan, sihirli bir eldeğmiş gibi birden uyanacak şehir. Yeniden başlamanın sevinci alıp yürüyecek. Taze bir günün ilk ışıklarıyla dirilecek her şey. İlk kuşlar yuvalarını terk edecek, ilk çocuk ağlayacak, ilk pencere açılacak, ilk ezanlar okunacak, ilk sigara yakılacak, bir fırının tezgahına ilk ekmekler düşecek. Çarşılar yine taze ekmek kokusuyla başlayacak güne. Sokaktan sesler geliyor ve taze ekmek kokusu sarıyorsa etrafı, her şeye rağmen hayat sürüyor demektir. Umutlar sürüyor ve yaşanacak çok şey var...Yaşadığımız günler kasvetli, boğucu... Bugünün içinde kararıp kalmak istemiyorsak, yeniden başlamanın müziğine kulak vermeliyiz her sabah. Yarını, doğacak günün ilk ışıklarını hayal etmeliyiz. Hayal kurmayı unuttuk mu, yaşamın anlamsızlığı gelir, kuşatır her yanımızı. Oysa umutlar, gün ışıklarını bekleyen salkımlar gibi bekliyor bizi. Günün Ötesi aydınlık ve görkemli bir maviliktir...