En güzeli ilk öyküydü diyebilirim. Olayların karşısında tepkisiz kalan karakterler, içinde bulunduğu durumdan kurtulmak için hiçbir şey yapmayıp gene de şikayetçi olanlar .. Bir yerden sonra gerçekten insanı rahatsız eden sahneler. I-ıh.

Baskı: Elleri Sesinin Rengindeydi