son yetmiş belki de yüz sayfaya kadar her şey öyle farklı bir çizgide yürüyor ki o kadar klasik bir son beklemiyorsunuz. sanki Grangé bütün benliğini vererek yazıyormuş da sonra bir şey onu küstürmüş, "bitsin" diye bitmiş kitap.

Baskı: Siyah Kan