Ahmet Ümit'in kendi sınırlarını aştığı romanı demek yanlış olmaz sanırım. Kurgusuyla insanı öyle bir sürüklüyor ki kalınlığından gözünüz korkmasın, insan bir solukta sonuna gelmiş buluyor kendini. Ayrıca okurken insan hikayeye kendini kaptırmakla beraber zaman zaman kendini sorgularken buluyor. Tarihle ilgili olup polisiye-cinayet seven okurların asla kaçırmaması gereken bir roman.

Baskı: İstanbul Hatırası