SATRANÇ VE ŞÖVALYE Başında miğferi şövalye selam veriyor Siyah asfaltta kesik çizgiler Yolcu şövalye Yorgun şövalye Düşünceleri kılıcının ucundaki pırıltıda At bezgin ağırlığın altında Miğfer hapsetmiş düşünceleri kafasına Gözler parmaklıkların arkasında Coşkuyla doğruluyor gece Şövalye üzgün Şövalye bitkin Siyah yol upuzun kurak Beyaz kesik çizgiler bitmez Şövalye güneşin kaç kez battığını hatırlamıyor Bu oyun yanlış Satrançta at düz gitmez Vakit azalıyor Kılıçtaki pırıltı güneşle beraber yok oluyor Düşünceler eriyor anıların üstüne Miğfer karanlıklaşıyor Ölüm kokuyor asfalt Kan kokuyor Umutsuz kan At yorgun Vezir emrediyor at ölüyor Yolun sonu geliyor Şövalye oyunu kaybediyor Bu oyun yanlış

Baskı: Satranç ve Şövalye